«سلامی از فارغالتحصیلان سالهای دور رشته ی علوم دامی برای شما دانشجویان،اساتید و کادر زحمت کش علمی و
ضمن تبریک عیدباستانی نوروز شما خوانندگان عزیز دلنوشته ای رو تقدیم دانشجویان رشته های کشاورزی و سایر رشته های تخصصی کشور عزیزمان بالاخص دانشجویان دانشکدهکشاورزی ابوریحان دانشگاه تهران میدارم.
به قلم: عسگر علیائی کلیان (عماد یاشیل)1401/5/4
ضمن عرض سلام و ادب،
ارادت ویژه ای دارم خدمت شما دانشجویان زحمت کش دانشکده فناوری کشاورزی ابوریحان دانشگاه تهران،بالاخص دانشجویان مقاطع مختلف رشته ی علوم دامی و سایر رشتههای کشاورزی،عمران روستایی، بهداشت، علوم تربیتی ،فارغ التحصیلان بی ادعا در سنوات گذشته،اساتید شاخص و دوست داشتنی،کادر مدیریتی، آموزشی، پژوهشی و خدماتی زحمت کش این دانشکده،خاطر همه تون رو از صمیم قلب دوست می دارم و به وجود یکایک شما عزیزانم افتخار می نمایم.
من هم از دانشجویان ورودی سال 1365 رشته ی کاربردی علوم دامی اون دانشکده بودم،علیرغم اینکه در روستا بزرگ شده بودم و علاقه ی بسیار زیادی به حیوانات بالاخص حیوانات مزرعه داشتم،با سپری کردن دروسی مثل پرورش زنبور عسل،پرورش طیور،تشریح و فیزیولوژی دام،جانورشناسی،زراعت عمومی، زراعت نباتات علوفه ای، پرورش گاو،پرورش گوسفند و بز،شیر و صنایع و فرآورده های لبنی،تغذیه دام علاقه مندی ام به رشته ی علوم دامی فوق العاده زیاد شد.
چون انصافا اساتید بی ادعای زیادی داشتیم که بعضاً کلاس هاشون به قدری قوی بزرگوار میشد که حتی روی ما دانشجویان و علاقمندان اون تأثیر مثبت و مضاعفی میگذاشت.
واقعا کلاس های درسی دکتر اشیدری،دکتر مرتضویها،دکتر مظاهری،دکتر اسدی مقدم،دکتر صفری،دکتر اعتباریان،دکتر شهیدی،دکتر امام جمعه کاشان،دکتر رضواندوست،دکتر حجازی،دکتر میرکریمی،دکتر غازانشاهی،دکتر میرهادی،دکتر صدرالاشرافی،دکتر طالقانی که واقعا همه شون پر از دانش و تجربه ی فراوانی برخوردار بودند فوق العاده بود.
اغلب اساتیدمون انسان های دلسوز و زحمتکشی بودند،با دیدن چهره های دوست داشتنی و مهربان شون غرور در وجودمون موج می زد،چرا که هوای ما دانشجوها رو در اون زمان خیلی داشتند و ازمون حمایت می کردند،حمایت های معنوی اساتیدمون از یاد و خاطر هیچ دانشجوی منصفی مطمئنا فراموش نخواهد شد.
همانطوری که میدونید هیچ رشته ی از رشته های کشاورزی همچون رشته علوم دامی کاربردی و متنوع نیست،این رو من نه از روی تعصب بلکه سالها تجربه در این بخش می گویم.
خوابگاه های دانشجویی،فضاهای آموزشی،مکان های ورزشی از جمله زمین چمن،زمین بسکتبال از استانداردهای لازم برخوردار بودند.
مزارع تحقیقاتی قزلاق،کارخانه ی صنایع و فرآورده های لبنی اش،آزمایشگاها و کتابخانه ی مرکزی دانشکده از استانداردهای بسیار شاخصی برخوردار بودند.
زمین جنگل کاج اش یک استثناء تلقی میشد و زیبای های منحصر بفردش،مزرعه ی پرورش زنبورعسل اش در دل دانشگاه و پشت ساختمان دانشکده عمران روستایی واقع شده بود هم شامل یک مزرعه ی تمام عیار با درختان منحصر بفرد و همچنین آزمایشگاه استاندارد پرورش زنبورعسل اش در اون سالها اسم و رسمی برای خود داشت.
عزیزانم بایستی تلاش کنیم این دانشکده ی کشاورزی منحصر به فرد را که زمانی خود یک دانشگاه مستقل با استانداردهای بی نظیر و صاحب نام بود رو به نسل های آینده مون منتقل نماییم.
دانشکده ی کشاورزی فناوری ابوریحان از پتانسیل های بسیار ارزشمندی برخوردار هست.
دانشجویان،اساتید،کادر آموزشی، خدماتی،فارغ التحصیلان با تعصب اش در رشته های مختلف و در سنوات گذشته بستر بسیار ارزشمندی را برای همدلی بیشتر ما فراهم نموده است.
حتما در حفظ این میراث ارزشمند برای نسل های آینده هیچ وقت بی تفاوت نباشیم.
دانشکده ی فناوری کشاورزی ابوریحان شایستگی بیشتری برای تقویت حس همدلی و همکاری دارد.
منتظر نوشته های بعدی ام باشید و مرا از نظرات سازنده و ارزشمند خود در این رسالت بی نصیب نسازید.